Zemin ve Koltuk

Dekoratif Aksesuarlarla Son Dokunuşlar

Zemin, duvar rengi ve oturma grubu yerleştikten sonra oda hâlâ "bitmemiş" duruyorsa sorun genellikle büyük parçalarda değil, son katmanda olur. Dekoratif aksesuarlar, mimari kararların üzerine binen ve mekânı kişisel kılan tek katmandır: aynı zemin, aynı koltuk, farklı aksesuar setiyle tamamen başka bir karakter üretir. Aşağıda bu katmanı ölçüyle, oranla ve karşılaştırmayla kurmanın yolunu bulacaksınız.

Neden Ölçüyle Çalışmak Gerekir?

Bir dekorasyon objesi tablo ayna resim aksesuar grubu, göz tarafından tek tek değil kütle olarak okunur. Yani 40x50 cm'lik üç tabloyu 12 cm aralıkla asarsanız, göz bunu yaklaşık 144x50 cm'lik tek bir yüzey olarak görür. Bu nedenle yerleştirme kararlarında tek tek objelerin değil, oluşan toplam dikdörtgenin duvarla ve altındaki mobilyayla ilişkisine bakılır. Aşağıdaki tablo, yaygın olarak kullanılan oran kabullerini toparlıyor.

KararYaygın kabulNeden işe yarıyor
Tablo/kompozisyon genişliğiAltındaki mobilyanın %60–75'iMobilyayı taçlandırır, taşmaz
Merkez yüksekliğiZeminden 145–150 cmOrtalama göz hizası
Mobilya ile alt kenar arası15–25 cmİkisi tek grup olarak okunur
Çoklu çerçeve arası boşluk5–8 cm (küçük), 8–12 cm (büyük)Dağılmayı önler
Grup içi obje sayısıTek sayı (3 veya 5)Simetri yerine ritim üretir

Adım Adım Uygulama

  1. Odayı envanterle başlat. Elinizdeki tüm tablo, ayna, vazo, kitap, mum ve kutuları tek bir yere toplayın. Satın almadan önce sahip olduklarınızı görmek, bütçe kontrolü açısından en verimli adımdır; sınırlı bütçeyle çalışıyorsanız aksesuarların yarısı zaten evinizde çıkar.
  2. Odak duvarı seç. Her odada tek bir birincil odak olur: oturma odasında genellikle koltuğun arkası veya televizyon karşısındaki duvar, yatak odasında başucu. Diğer duvarlar destek rolündedir ve boş kalabilir. İki güçlü odak, gözün nereye bakacağını bilemediği bir gerilim yaratır.
  3. Kâğıtla prova yap. Çerçevelerin dış ölçülerini gazete veya maskeleme bandıyla duvara yapıştırın. 10 dakikalık bu prova, yanlış delinmiş 6 deliğe göre kıyaslanamayacak kadar ucuzdur. Kompozisyonu bir gün duvarda bırakıp farklı saatlerde bakın.
  4. Aynayı fonksiyona göre konumlandır. Ayna dekoratif olduğu kadar optik bir araçtır. Pencereye dik ya da çapraz konumdaki bir ayna gün ışığını odaya yayar; pencerenin tam karşısı ise manzarayı ikinci kez içeri alır. Küçük alanlarda genişlik hissi arıyorsanız, geniş çerçeveli tek bir büyük ayna, aynı toplam alanı kaplayan üç küçük aynadan belirgin şekilde etkilidir. Kaçınılması gereken tek yer: doğrudan yatağın karşısı ve dağınık bir köşenin yansıması.
  5. Yatay yüzeyleri üçgen kuralıyla kur. Sehpa, konsol veya şifonyer üzerinde objeleri üç farklı yükseklikte gruplayın: uzun (vazo, lamba), orta (kutu, heykel), yatay (üst üste kitap, tepsi). Yüksekler arasında en az %30 fark olsun; birbirine yakın boylar merdiven etkisi yaratır ve monoton görünür.
  6. Malzeme dengesini kontrol et. İyi bir aksesuar seti en az üç farklı doku içerir. Aşağıdaki dağılım pratik bir başlangıç noktasıdır.
Malzeme grubuOranKatkısı
Doğal (ahşap, rattan, seramik, taş)%40Sıcaklık, ağırlık
Yansıtıcı (cam, metal, ayna)%25Işık, ferahlık
Tekstil (kırlent, örtü, sepet)%25Yumuşaklık, ses sönümleme
Yeşil (canlı bitki)%10Hareket, canlılık
  1. Renkleri üç kez tekrarlat. Bir aksesuar rengi odada en az üç noktada belirmezse tesadüf gibi durur. Halıdaki hardal tonunu bir kırlentte, bir resimde ve bir vazoda tekrar ederseniz oda tasarlanmış görünür. Duvar rengi seçiminde kullandığınız 60-30-10 mantığı aksesuar katmanında da geçerlidir; %10'luk aksan payı tam olarak burada harcanır.
  2. Işıkla bitir. Tablonun üzerine gelen bir apliğe ya da konsol lambasına yer açın. Aksesuarların yarısı gölge ve yansımayla iş görür; tek tavan armatürüyle aydınlatılan bir oda, en iyi seçilmiş objeleri bile yassı gösterir.
  3. %20'sini geri kaldır. Yerleştirme bittiğinde geri çekilin ve en zayıf beşte biri kutuya koyun. Boşluk, aksesuarın kendisi kadar kıymetli bir tasarım öğesidir.

Sık Yapılan Hatalar